عجم یا عجم بند (Ajam) گروهی از موسیقی‌دانان ایرانی مستقر در لندن است که موسیقی محلی و آیینی ایران را با ریتم‌ها و صدای امروزی ترکیب می‌کند. این گروه خودش را در دسته‌ی «موسیقی ریشهای ایرانی» (Iranian Roots Music) معرفی می‌کند و در دو دهه‌ی اخیر یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌های موسیقی تلفیقی ایرانی در خارج از کشور بوده است.
گروه عجم در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی در لندن شکل گرفت. ایده و بنیان‌گذاری آن به امین محمد فولادی، شناخته‌شده با نام امین عجمی، برمی‌گردد. اعضای گروه پیش از آن هم سابقه‌ی همکاری موسیقایی با یکدیگر داشتند و عجم در ادامه‌ی همان مسیر و به‌عنوان پروژه‌ای تازه متولد شد.
عجم از ابتدا مستقل کار کرده و زیر قرارداد هیچ کمپانی بزرگی نبوده است؛ همین استقلال به گروه اجازه داده سراغ ترکیب‌هایی برود که معمولاً در موسیقی تجاری جایی ندارند.
هستهی اصلی گروه این افراد هستند:
کنار این هسته، جمعی متغیر از نوازندههای ایرانی با گروه همکاری میکنند؛ ترکیب اجرایی عجم بسته به پروژه و کنسرت تغییر می‌کند و همین باعث شده صدای گروه در هر اثر کمی متفاوت باشد.
موسیقی عجم بر پایه‌ی موسیقی فولکلور ایران ساخته شده؛ از نغمه‌های شهری و روستایی گرفته تا موسیقی عشایری و آیینی. گروه این ملودی‌ها را با بیت‌های مدرن و خط باس امروزی ترکیب می‌کند. در اجراهایشان لایه‌های ضخیم سازهای کوبه‌ای زنده نقش پررنگی دارد و در کنارش سازهای ملودیک ایرانی شنیده می‌شود.
اجراهای زنده‌ی عجم هم طیف گسترده‌ای دارد: از اجرای آکوستیک و بی‌واسطه تا کنسرت‌های الکترونیک و باشگاهی با فضای رقص.
بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، عجم مجموعه‌ای از تک‌آهنگ‌ها را منتشر کرد که نام گروه را سر زبان‌ها انداخت:
قطعه‌ی ذغالچی هم از شناخته‌شده‌ترین کارهای گروه است که در صفحه‌ی رسمی ساندکلاد عجم منتشر شده و بین شنونده‌های ایرانی طرفداران زیادی دارد.
عجم بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ هفت موزیک ویدیو منتشر کرد. شناخته‌شده‌ترین‌شان «گل ایران» در سال ۲۰۱۴ است؛ ویدیویی که از تصاویر ارسالی خود هواداران ساخته شد و به مناسبت حضور تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۴ منتشر شد.
گروه عجم در اروپا، آمریکای شمالی و خاورمیانه روی صحنه رفته است. بخش بزرگی از شهرت گروه از همین اجراهای زنده می‌آید؛ جایی که ترکیب کوبه‌ای‌های زنده با فضای الکترونیک، کنسرت‌هایشان را به رویدادی پرانرژی تبدیل می‌کند.
موسیقی تلفیقی ایرانی گروه‌های زیادی دارد، ولی عجم یکی از معدود گروه‌هایی است که سراغ نغمه‌های آیینی و عشایری رفته؛ همان بخشی از موسیقی ایران که کمتر به گوش نسل جوان رسیده است. گروه این ملودی‌ها را طوری بازسازی کرده که هم برای کسی که با موسیقی محلی خاطره دارد آشناست و هم برای شنونده‌ی موسیقی الکترونیک قابل شنیدن.
اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی در لندن.
هستهی اصلی شامل امین عجمی (بنیانگذار)، آرش فیاضی، نریمان اکرمی و سارا فطرس است و جمعی از نوازندههای ایرانی هم با گروه همکاری میکنند.
موسیقی ریشهای ایرانی؛ ترکیب فولکلور و موسیقی آیینی ایران با بیت و تنظیم امروزی.
«رقص مردونه» در سال ۲۰۱۰ و «رگ و ریشه» در سال ۲۰۱۶.
نوروزخوانی، بشکن، شهمیرزادی، اومدم، بایرام، در واز کن و ذغالچی.
نظرات کاربران
0 نظر