آهنگ مازندرانی

از لا به لای کینه مردم فرار هاکِردمه با هر چی نارفیق و نامردا قرار هاکردمه… ته نا بَدی نا

خراب هاکردی می شب و روزه من نخامه هیچکس دل مسه بسوزه من بی هوا دلتنگ ته بومه من بی