داریوش رفیعی
هنوز رأی ندادهاولین نفری باشید که امتیاز می‌دهد
همه آهنگ‌های داریوش رفیعی14 اثرعضویت در کانال تلگرام بیاموزیکآهنگ‌های تازهٔ داریوش رفیعی را زودتر بشنویدداریوش رفیعی (Dariush Rafiee) خوانندهٔ موسیقی ایرانی بود که در ۴ دی ۱۳۰۶ در بم به دنیا آمد و در ۲ بهمن ۱۳۳۷ در تهران درگذشت. ترانه‌های «زهره»، «گلنار» و «شب انتظار» با صدای او از ماندگارترین آثار موسیقی ایران در دههٔ سی هستند.
رفیعی فرزند لطفعلی رفیعی، نمایندهٔ مردم بم در مجلس شورای ملی، بود. او پس از تحصیلات مقدماتی در بم، در جوانی به‌خاطر موسیقی درسش را نیمه‌کاره گذاشت و به تهران رفت. فعالیت هنری او از حدود ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۷، یعنی نزدیک به یک دهه، ادامه داشت.
مشخصات داریوش رفیعی:
رفیعی در تهران ابتدا با مصطفی گرگین‌زاده و سپس با مجید وفادار آشنا شد. حاصل همکاری او با وفادار ترانه‌های مشهوری چون «زهره»، «شب انتظار» و «گلنار» بود. او با جواد بدیع‌زاده هم چنان نزدیک بود که تقریباً عضو دائمی خانوادهٔ او به شمار می‌آمد. رفیعی چند ترانه از جمله «یار نازنین»، «یار سیه چشم»، «بیم و امید» و «ملکه گل‌ها» را هم به‌صورت دوصدایی با الهه خوانده است.
داریوش رفیعی در اوج شهرت بر اثر ابتلا به کزاز در بیمارستان هزار تخت‌خوابی پهلوی تهران (بیمارستان امام خمینی کنونی) درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. مجموعهٔ آثار او با نام «کاروان عمر» به کوشش شهرام آقاییپور در سال ۱۳۸۷ چاپ شده است.
مجموعه‌های «زهره»، «گلنار»، «به سوی تو»، «مستانه»، «عمر عاشقی»، «شمع شبانه»، «به یاد آن گل»، «آهنگ‌های طلایی» و آلبوم‌های شماره ۱، ۲ و ۳ و تک‌آهنگ‌های «ماه من» و «منتظرت بودم» در سایت هستند. آرشیو کامل در صفحهٔ داریوش رفیعی قرار دارد.
اهل بم؛ او در ۴ دی ۱۳۰۶ در این شهر به دنیا آمد.
در ۲ بهمن ۱۳۳۷ در تهران و در ۳۱ سالگی.
«زهره» از حاصل همکاری داریوش رفیعی و مجید وفادار است.
«کاروان عمر» به کوشش شهرام آقاییپور (۱۳۸۷).
داریوش رفیعی در عمری کوتاه و تنها یک دهه فعالیت، با همکاری مجید وفادار ترانه‌هایی چون «زهره» و «گلنار» را به یادگار گذاشت که هنوز از شنیدنی‌ترین آثار موسیقی ایرانی‌اند.
نظرات کاربران
0 نظر