مرتضی پاشایی خواننده، آهنگساز، نوازنده و تنظیم‌کننده‌ی پاپ ایران بود که با صدای ظریف و احساسی‌اش، در فاصله‌ی کوتاهی به یکی از محبوب‌ترین خوانندگان کشور تبدیل شد. او را با «یکی هست»، «جاده یک‌طرفه»، «نفس» و «روزهای سخت» می‌شناسند. پاشایی در ۳۰ سالگی بر اثر سرطان معده درگذشت، اما صدایش هنوز از پرشنونده‌ترین صداهای پاپ ایران است.
مرتضی پاشایی در ۲۰ مرداد ۱۳۶۳ (۱۱ اوت ۱۹۸۴) در آریاشهر تهران به دنیا آمد. از کودکی به موسیقی علاقه داشت و از ۱۳ یا ۱۴ سالگی نواختن گیتار را شروع کرد و بعد پیانو را هم آموخت.
پاشایی در رشته‌ی گرافیک در دانشگاه آزاد اسلامی درس خواند و در سال ۱۳۸۸ فارغ‌التحصیل شد.
پاشایی در اواسط دهه‌ی ۸۰ از طریق یک آگهی روزنامه با یک شرکت موسیقی آشنا شد و همکاری‌اش را با آن شروع کرد. در همین شرکت با مهرزاد امیرخانی آشنا شد؛ ترانه‌سرایی که تا پایان عمر پاشایی، تنها ترانهسرای ثابت آثار او بود. حاصل این همکاری یک مجموعه آلبوم و تک‌آهنگ‌های بسیاری بود که برخی‌شان تا پیش از درگذشت پاشایی منتشر نشده بودند.
اولین تک‌آهنگ پاشایی، «میبخشم»، در سال ۱۳۸۶ با آهنگسازی و تنظیم خودش و ترانه‌ی مهرزاد امیرخانی منتشر شد.
پاشایی از سال ۱۳۸۹ تک‌آهنگ‌هایش را در اینترنت منتشر کرد و همان سال برای اولین بار روی صحنه رفت. از میان این آهنگ‌ها، «یکی هست» با استقبال بی‌سابقه‌ای روبه‌رو شد و او را مشهور کرد. اولین آلبوم رسمی‌اش، «یکی هست»، پس از دریافت مجوز در مهر ۱۳۹۱ منتشر شد.
در سال‌های بعد، آهنگ‌هایی مثل «ستایش»، «بیا برگرد»، «دل من دل تو»، «نفس» و «جاده یک‌طرفه» (۱۳۹۲) او را به یکی از پرطرفدارترین خوانندگان پاپ ایران تبدیل کردند.
در مهر ۱۳۹۲ خبر ابتلای پاشایی به سرطان معده منتشر شد. پیش از اعلام این خبر، او جراحی بزرگی را پشت سر گذاشته بود و کنسرت‌هایش لغو شد. یک ماه بعد در یک برنامه‌ی تلویزیونی با کلاه حاضر شد و درباره‌ی بیماری‌اش صحبت کرد. او در همین دوران با وجود بیماری، در چالش سطل آب یخ (ALS) شرکت کرد و به آن کمک مالی کرد و از هواداران و همکارانش هم خواست کمک کنند.
پاشایی تا آخرین روزها امیدوار بود و برای اولین کنسرتش در تورنتو (۸ آذر ۱۳۹۳) آماده می‌شد؛ کنسرتی که قرار بود شروع تور بین‌المللی‌اش باشد.
پاشایی در ۱۲ آبان ۱۳۹۳ در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی بیمارستان بهمن تهران بستری شد. شیمی‌درمانی نتوانست پیشرفت بیماری را متوقف کند و او در ۲۳ آبان ۱۳۹۳ (۱۴ نوامبر ۲۰۱۴) در ۳۰ سالگی درگذشت.
مراسم تشییع او در ۲۵ آبان از تالار وحدت برگزار شد و جمعیت بی‌سابقه‌ای از مردم در خیابان‌ها آهنگ‌هایش را همخوانی کردند. پیکرش در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. فرزاد فرزین، دوست و همکارش، به جای او در کنسرت تورنتو روی صحنه رفت و همه‌ی آهنگهای پاشایی را به یادش اجرا کرد.
بخش بزرگی از آثار پاشایی بعد از درگذشتش منتشر شد؛ آلبوم «اسمش عشقه» در اولین سالگردش با استقبال گسترده روبه‌رو شد و تک‌آهنگ‌ها تا سال‌ها بعد ادامه پیدا کردند:
یکی هست، میبخشم، ستایش، بیا برگرد، دل من دل تو، نفس، جاده یک‌طرفه، ماه من، گل بیتا، مثل شیشه، قسم، بغض، روز برفی، عصر پاییزی، روزهای سخت، یادته، تو فکرتم، تقصیر، نگران منی، تو رفتی، پروانه، خواهش، من و تو، برای ناصر، اسمش عشقه و گله دارم.
درگذشت پاشایی یکی از بزرگ‌ترین همبستگی‌های عمومی سال‌های اخیر را رقم زد و او را به بخشی از حافظه‌ی جمعی ایرانیان تبدیل کرد. هم‌زمان با اولین سالگردش، کتاب «سی» درباره‌ی زندگی او از سوی انتشارات آرنا منتشر شد و مستند «روزهای سخت» هم درباره‌ی روزهای پایانی زندگی‌اش ساخته شد. بیش از یک دهه بعد، آهنگ‌هایش همچنان در صدر پلی‌لیست‌ها می‌مانند.
۲۰ مرداد ۱۳۶۳ در آریاشهر تهران.
سرطان معده؛ او در ۲۳ آبان ۱۳۹۳ در بیمارستان بهمن تهران و در ۳۰ سالگی درگذشت.
در بهشت زهرای تهران.
مهرزاد امیرخانی؛ تنها ترانهسرای ثابت آثار پاشایی تا پایان عمرش.
«میبخشم» که در سال ۱۳۸۶ منتشر شد. شهرتش اما با «یکی هست» آغاز شد.
«اسمش عشقه» که پس از درگذشتش، در ۲۶ مرداد ۱۳۹۴ منتشر شد.
۲۳ آبان، سالروز درگذشت او.
نظرات کاربران
0 نظر