ستار با نام اصلی عبدالحسن ستارپور یکی از ماندگارترین صداهای موسیقی پاپ ایران است. بیشتر مردم او را با «همسفر»، «شازده خانوم» و تیتراژ «خانه به دوش» می‌شناسند. چیزی که ستار را از بیشتر هم‌نسلانش جدا میکند، گستره‌ی صدای اوست: او از معدود خوانندگان پاپ ایرانی است که آواز و تصنیف ایرانی را هم به‌طور حرفه‌ای می‌خواند و در طول پنج دهه بیش از ۳۵۰ قطعه ضبط کرده است.
عبدالحسن ستارپور در ۲۸ آبان ۱۳۲۸ (۱۹ نوامبر ۱۹۴۹) در خیابان سلمان تهران به دنیا آمد و کودکی و نوجوانی‌اش را در محلهی شهباز گذراند. پدرش اهل جمهوری آذربایجان و مادرش اهل آبادان بود. ستار یکی از شش فرزند خانواده است.
ستار دبستان و دبیرستان را در مدرسه‌ی اقبال گذراند. از همان دوران در جشن‌ها و برنامه‌های مدرسه از او می‌خواستند بخواند. بعد در رشته‌ی اقتصاد بین‌الملل از مدرسه‌ی عالی بازرگانی (دانشکده‌ی مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبایی امروز) لیسانس گرفت. به ورزش، به‌خصوص فوتبال، هم علاقه‌ی زیادی داشت و در تیم‌های فوتبال بازی می‌کرد.
شهرت ستار در ۲۲ سالگی و با ترانهی «خانه به دوش» برای سریال «مراد برقی» به کارگردانی و بازیگری پرویز کاردان آغاز شد. خودش تعریف کرده که در رفت‌وآمد به استودیو کاسپین، جایی که دوبله‌ی سریال انجام می‌شد، با معرفی بابک بیات خواندن ترانهی سریال به او سپرده شد. این سریال یک‌شبه او را به ستاره تبدیل کرد.
موفقیت بعدی‌اش ترانهی سریال «قصه‌ی عشق» ساخته‌ی منصور پورمند بود. ستار در سینما هم خواند؛ از جمله برای فیلم «مراد برقی و هفت دخترون» و ترانهی «شب ویرونی» برای فیلم «امشب اشکی می‌ریزد» به کارگردانی منوچهر مصیری.
ترانهی «همسفر» که در دهه‌ی ۵۰ منتشر شد، به امضای ستار تبدیل شد و او بعدها چند نسخه‌ی تازه از آن را هم اجرا کرد. ستار تا پیش از انقلاب از خوانندگان پرطرفدار کشور بود و در مراسم دربار هم برنامه اجرا می‌کرد.
ستار در دی ۱۳۵۷، یک ماه پیش از انقلاب، همراه برادرش برای درمان فرزند بیمار او به آمریکا رفت و کارش را در کاباره‌ی شکوفه لسآنجلس شروع کرد. خانواده‌ی برادرش به ایران بازگشتند، اما ستار در آمریکا ماند و از آن زمان در لسآنجلس زندگی میکند.
آلبوم «شازده خانوم» (۱۹۸۴) با ترانه‌ای از محمد صالح‌علا و آهنگسازی و تنظیم منوچهر چشم‌آذر، یکی از شناختهشدهترین کارهای ستار است. ترانهی «گل سنگم» با صدای او هم فراتر از مخاطبان ایرانی شناخته شد. ستار در قطعه‌ی گروهی نوروزی «نوبهار» با ترانهی هما میرافشار و ملودی مرتضی برجسته هم حضور داشت.
او از اولین خوانندگان ایرانی بود که با هنرمندان خارجی در یک برنامه روی صحنه رفت؛ از جمله کنسرتش با گروه بانی‌ام در لندن در دهه‌ی ۸۰ میلادی.
ستار علاوه بر پاپ، آواز و موسیقی کلاسیک ایرانی را هم حرفه‌ای اجرا میکند؛ مثل نسخه‌اش از «مرغ سحر». او چند ترانهی انگلیسی هم بازخوانی کرده، از جمله «Feelings»، «A Time for Us»، «Speak Softly, Love» و «I Believe». کارنامه‌اش بیش از ۷۰ آهنگ پرطرفدار و بیش از ۳۵۰ قطعه‌ی ضبط‌شده دارد.
بخش مهمی از کارنامه‌ی ستار، آلبوم‌ها و قطعه‌های مشترک با بزرگان موسیقی پاپ ایران است:
در فروردین ۱۴۰۴، حمید شب‌خیز، مدیر شبکه‌ی آی‌تی‌ان، اعلام کرد که ستار به یک بیماری خاص دچار شده و عوارض آن به حنجره‌اش آسیب زده، به‌طوری که دیگر نمی‌تواند بخواند. او گفت ستار در حال درمان است و امید به بازگشتش وجود دارد. پیش از آن هم ویدیوهایی از کنسرت‌های اخیر ستار، از جمله در ونکوور، منتشر شده بود که در آن‌ها دیگر توان سابق را در خواندن نداشت.
همسفر، خانه به دوش، شازده خانوم، گل سنگم، شب و دیوار، شهر غم، بهت، خواب‌نما، چشمای تو، سفرنامه، خسته از این همه گفتن، گیتار و گل سرخ، ای دل، گل ناز، سیمین بری، مرغ سحر، گل حسرت، شازده‌ی ما، قول و قرار، شهبانو، گمشده، نسل بی‌ستاره، پروانگی، تسکین، یوسف گمگشته، عادت، اسطوره، ببین حالا، وطنم، خاطرات کودکی، تولد بهار، زن و خوزستان.
ستار از آخرین بازماندگان نسل طلایی پاپ پیش از انقلاب است که کارش را در خارج از کشور با همان قدرت ادامه داد. ترکیب صدای گرم پاپ با تسلط بر آواز ایرانی، دوصدایی‌های ماندگار با هایده و مهستی، و ترانه‌هایی مثل «همسفر» و «شازده خانوم» که هنوز در جشن‌ها خوانده می‌شوند، او را به یکی از آشناترین صداهای چند نسل ایرانی تبدیل کرده است.
عبدالحسن ستارپور.
۲۸ آبان ۱۳۲۸ برابر با ۱۹ نوامبر ۱۹۴۹ در تهران.
در تهران به دنیا آمده و در محلهی شهباز بزرگ شده است؛ پدرش اهل جمهوری آذربایجان و مادرش اهل آبادان بود.
«خانه به دوش»، ترانهی سریال «مراد برقی» به کارگردانی پرویز کاردان که در ۲۲ سالگی او را مشهور کرد.
«همسفر» ترانهی امضای اوست؛ «شازده خانوم» و «گل سنگم» هم از شناختهشدهترین کارهایش هستند.
دی ۱۳۵۷، یک ماه پیش از انقلاب؛ از آن زمان در لسآنجلس زندگی میکند.
در فروردین ۱۴۰۴ اعلام شد که ستار به دلیل یک بیماری خاص که به حنجره‌اش آسیب زده، توان خواندن را از دست داده و تحت درمان است.
نظرات کاربران
0 نظر