پخش آنلاین
کاش می شد قصمونو یکی بخونه
قصه ی پرنده ی بی آب و دونه
که تو بی رحمی جنگل نمیدونه
کجا میتونه بسازه آشیونه
سخته که پرنده باشی از همه دل کنده باشی
اینجا گریه می پرستن که تو دور از خنده باشی
من منم اون یه پرنده درد همه بالمو کنده
حیف میخوان از یادم بره پروازم
من پر زخمه تو جونم من ولی اینجا می مونم
با دست خالی خونمو میسازم

نظرات کاربران
0 نظر