هرکی اومد تو زندگیت یه روزیم باید بره
نمیدونستم عاشقی عاقبتش رنج و غمه
بهونه های زندگیت یکی یکی از دست بره
یه بغض لعنتی بیاد جا وا کنه تو حنجره
با اینکه ترک کرده تورو غمش اینجاست پشت دره
نشه فراموشش کنی دنیات خود جهنمه
کم کم باید باور کنی شاید که هیچ وقتی نشه
بازم کنارش بشینی قصه ی تلخ منه
من چی میخوام از زندگی یه صندلی یه پنجره
نشستن پیش عزیزی که همه دنیای منه
یعنی میشه روزی بیاد ببینمش کنارمه
نظرات کاربران
0 نظر