آلبوم زن ایرونی یکی از آثار ماندگار ویگن است که در سال ۱۳۷۲ (۱۹۹۳) منتشر شد. این آلبوم تلفیقی از سبکهای پاپ و جاز ایرانی دارد و بازتابی از نگاه هنری و اجتماعی ویگن به زن ایرانی است.
قطعه معروف زن ایرونی ستایشی لطیف از زنان ایرانی است؛ ترانهای که با لحنی صمیمی، نگاه فرهنگی خاصی را بازتاب میدهد. همکاری ویگن با ژاکلین و هایده به جذابیت و تنوع این اثر افزوده است.
ویگن دردریان (۱۹۲۹–۲۰۰۳) با لقب «سلطان پاپ ایران»، از نخستین هنرمندانی بود که موسیقی غربی را با سنت ایرانی پیوند زد. او در دهههای ۳۰ تا ۵۰ خورشیدی در ایران درخشید و پس از مهاجرت نیز همچنان فعال ماند.
اگر به موسیقی ایرانی اصیل با رنگ و بوی مدرن علاقهمند هستید، آلبوم زن ایرونی از ویگن یک انتخاب فوقالعاده است. این آلبوم میراثی از هنرمندی است که موسیقی پاپ را در ایران پایهگذاری کرد.
زن ایرونی، تکه، خوشگل و با نمکه
واسه خونه یه تکیه، واسه مردش همدمه
مثل گل همیشه پاکه، واسه بچه مادره
وقتی که پا میزاره، رو زمین گل میپاشه
زن ایرونی یعنی عشق، یعنی احساس قشنگ
زن ایرونی یعنی صبر، یعنی امیدای رنگرنگ
زن ایرونی یعنی یار، یعنی لبخند بهار
زن ایرونی یعنی مهر، واسه دل یه یادگار
تو دل شب، مثل ماه، رو سکوته مثل راه
تو غم و شادی شریک، پاک و صادق بیریا
زن ایرونی، تکیهگاه عاشق و تنهاست
زن ایرونی، قصهاش یه شعر زیباست
نظرات کاربران
0 نظر