عبدالوهاب شهیدی
هنوز رأی ندادهاولین نفری باشید که امتیاز می‌دهد
همه آهنگ‌های عبدالوهاب شهیدی6 اثرعضویت در کانال تلگرام بیاموزیکآهنگ‌های تازهٔ عبدالوهاب شهیدی را زودتر بشنویدعبدالوهاب شهیدی (Abdolvahab Shahidi) (۱۰ مهر ۱۳۰۱ – ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰) موسیقی‌دان، خواننده، آهنگساز، مدرس آواز و نوازندهٔ عود ایرانی بود؛ شاگرد اسماعیل مهرتاش و از پرکارترین خوانندگان برنامهٔ رادیویی گل‌ها با بیش از ۲۳۰ برنامه.
شهیدی در شهر میمهٔ استان اصفهان به دنیا آمد. پدرش، میرزا حسن شهیدی ملقب به صدرالاسلام و متخلص به طوبی، موسیقی را خوب می‌شناخت و مشوق اصلی او بود و چند مثنوی به او آموخت، اما وقتی عبدالوهاب ۱۳ ساله بود درگذشت. او سپس با اسماعیل مهرتاش آشنا شد، به جامعهٔ باربد پیوست و از آغاز دههٔ ۱۳۲۰ آواز، سنتور و عود را نزد او آموخت. ابتدا آوازهای تاج اصفهانی و ادیب خوانساری را فرا گرفت، اما مهرتاش از او خواست همه را از ذهنش پاک کند و همین او را صاحب سبکی منحصربه‌فرد کرد.
مشخصات عبدالوهاب شهیدی:
شهیدی از سال ۱۳۳۹ همکاری با برنامهٔ گل‌ها را آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۷ در بسیاری از این برنامه‌ها حضور داشت. او با بیش از ۲۳۰ برنامه، در کنار گلپایگانی و قوامی، از پرکارترین هنرمندان گل‌ها است و در همهٔ سلسله‌برنامه‌های گل‌های تازه، گل‌های رنگارنگ و برگ سبز خوانده است؛ از جمله «گل‌های تازهٔ شمارهٔ ۱» و «گل‌های تازهٔ شمارهٔ ۲ (ابوعطا)». او چند بار در جشن هنر شیراز هم برنامه اجرا کرد و با جلیل شهناز، فرامرز پایور، علی‌اصغر بهاری، حسین تهرانی، رحمت‌الله بدیعی، حسن ناهید و محمد اسماعیلی همکاری داشت.
شهیدی ابتدا سنتور مینواخت اما پس از چند سال به عود روی آورد. او باور داشت خواننده باید بر یک ساز تسلط داشته باشد؛ مضراب تار را روی عود به کار برد و شیوهٔ نوازندگی تار را روی این ساز پیاده کرد. در بسیاری از ساز و آوازهایش صدای عود خودش همراه آواز شنیده می‌شود و آلبوم‌هایی از تک‌نوازی‌های او، مانند «راز عود»، نیز منتشر شده است.
اجرای آوازهای محلی جایگاه برجسته‌ای در کارنامهٔ شهیدی دارد. تصنیف معروف «زندگی» با مطلع «آن نگاه گرم تو» بر آهنگی محلی و شعری از هما میرافشار در دستگاه ماهور و با تنظیم فرامرز پایور اجرا شده است. او تصنیف‌هایی چون «یار بی‌وفا» و «آی سوزه» و آثاری از عارف قزوینی مانند «گریه را به مستی بهانه کردم» و «گریه کن که گر سیل خون گریی» را هم خوانده است.
بیشتر آثار شهیدی در برنامهٔ گل‌ها تهیه شده‌اند و برخی برنامه‌های ویژهٔ تلویزیون ملی بودند؛ مانند «حرف» (گل‌های رنگارنگ ۲۶۶) با تنظیم جواد معروفی، «بهار غم‌انگیز» (گل‌های تازهٔ ۷) بر شعر هوشنگ ابتهاج و اجرای «حیلت رها کن عاشقا» با ارکستر سازهای ملی به سرپرستی فرامرز پایور. سرنا صوت برخی صفحه‌های قدیمی او، مانند «بی تو به سر نمی‌شود»، را بازنشر کرده است. در سال ۱۳۸۳ نیز آلبوم‌های «آثار استاد روح‌الله خالقی» (مشترک با غلامحسین بنان) و «به پاس نیم قرن فعالیت هنری استاد فرامرز پایور» با حضور او منتشر شدند. «رهایم کن» با پیانوی فخری ملک‌پور و تمبک محمود رفیعیان آخرین آلبوم رسمی اوست که پس از درگذشتش منتشر شد.
شهیدی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و به آمریکا رفت و در میانهٔ دههٔ ۱۳۷۰ به ایران بازگشت. او بامداد ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ در تهران درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. محمدرضا شجریان در جشن یازدهم خانهٔ موسیقی او را «بزرگ‌مرد آواز هنر ایران» خواند و در نخستین جشن سالانهٔ «موسیقی ما» همایون شجریان لوح سپاس و تندیس طلایی را به او تقدیم کرد.
آرشیو کامل در صفحهٔ عبدالوهاب شهیدی قرار دارد.
۱۰ مهر ۱۳۰۱ در میمهٔ استان اصفهان.
اسماعیل مهرتاش.
عود؛ پیش از آن سنتور هم مینواخت.
تصنیف «زندگی» با مطلع «آن نگاه گرم تو» را عبدالوهاب شهیدی بر آهنگی محلی و شعر هما میرافشار و با تنظیم فرامرز پایور خوانده است.
۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ در تهران، در ۹۸ سالگی.
عبدالوهاب شهیدی، شاگرد اسماعیل مهرتاش و صدای بیش از ۲۳۰ برنامهٔ گل‌ها، با سبک آوازی ویژه، نوازندگی عود به شیوهٔ تار و تصنیف ماندگار «آن نگاه گرم تو» از استادان بزرگ آواز ایران است.
نظرات کاربران
0 نظر