گرنج از علی قزلباش
اقه که چرزیدم از شب های تنهاییم
تن خود سر می دی جونم ماه رویاییم
سفیلم کردی یه عمری شدم آواره
سوا وپس سوا کردن تگ آزاره
همه مگن صبوری کن مگه قلب من از سنگه
چه کنم من وقتی که دلی دارم و سخت تنگه
همه مگن دل خود دار، دلم خیلی گلش بنده
دیه عمرم با پاش رفته، بگد قیمت عمر چنده
آرزُم تویی خواری نکن
بوونه نیار، زاری نکن
وا کن گِرِنج عشقمونا
مُنده شدم، امشو مُخام
بیلی سرت رو شونکام
از سر بیگیرِم عشقمونا
همه مگن صبوری کن مگه قلب من از سنگه
چه کنم من وقتی که دلی دارم و سخت تنگه
همه مگن دل خود دار، دلم خیلی گلش بنده
دیه عمرم با پاش رفته، بگد قیمت عمر چنده
نظرات کاربران
0 نظر