در ﺳﻜﻮﺗﻰ ﻣﺎﺗﻢ اﻓﺰا ﻣﻦ ﻛﻨﺎری و ﻣﺮغ ﺷﻴﺪا
ﺑﺎ ﻣﻦ دل ﺧﺴﺘﻪ ﮔﻮﻳﺪ از ﭼﻪ ﺑﻨﺸﺴﺘﻪ ای ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺸﻖ ﻳﺎری در دل دارم ﻣﻰ دﻫﺪ ﻫﺮ دم آزارم ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ دارد در ﻛﺎرم
ﺑﺎ ﺧﻴﺎﻟﺶ در ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﻣﻴﮕﺮﻳﺰم از رﺳﻮاﻳﻰ ﺟﺎم ﻧﻮﺷﻴﻦ در ﻛﻒ دارم
ﻣﺮغ ﺷﻴﺪا ﺑﻴﺎ ﺑﻴﺎ ﺷﺎﻫﺪ ﻧﺎﻟﻪ ی ﺣﺰﻳﻨﻢ ﺷﻮ ﺑﺎ ﻧﻮاﻳﻰ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺻﺪا ﺑﺎ ﻧﻮای دل ﻏﻤﻴﻨﻢ ﺷﻮ
ای ﺻﺒﺎ ﮔﺮ ﺷﻨﻴﺪه ای راز ﻗﻠﺐ ﺷﻜﺴﺘﻪ ام اﻣﺸﺐ رو ﭘﻴﺎﻣﻢ ﺑﻪ او رﺳﺎن ﻗﺎﺻﺪ ﻋﺸﻖ آﺗﺸﻴﻨﻢ ﺷﻮ
ﻟﺤﻈﻪ ای آﺳﻤﺎن ﺗﻮ ﺑﻨﮕﺮ ﺟﺎﻣﻪ ی ارﻏﻮاﻧﻴﻢ در ﻏﻢ ﻋﺸﻖ او ﺧﺰان ﺷﺪ ﻧﻮ ﺑﻬﺎر ﺟﻮاﻧﻴﻢ
ﻋﻄﺮ ﮔﻴﺴﻮی دل ﻓﺮﻳﺒﺶ رﺷﮏ ﮔﻠﻬﺎی ﻳﺎﺳﻤﻦ ﺳﺎﻳﻪ ی ﻣﻬﺮ او ﭼﺮاغ روﺷﻦ زﻧﺪﮔﺎﻧﻴﻢ
نظرات کاربران
0 نظر