بن بست از مسعود فراهانی
ازت خواستم بمونی چون
دلم با عشق تو زنده است
مسیر زندگی گاهی
جلوش تابلو زده بن بست
یک فنجون توی دستامه
خطوطِ قهوه ی تازه
بازم از عشق تو داره
برام یک قصه میسازه
یکم پا پس بکش بد نیست
الان وقت حماقت نیست
برای قلبِ من آخه
یک کوه دلتنگی عادت نیست
یکم کوتاه بیا بس کن
تو داری خیلی تند میری
اگر چه بی من آرومی
ولی با من تو درگیری
چشات و بستی رو دنیا
چشات دنیای من بودن
از اون روز جداییمون
سلام ها شکل بدرودند
بیا جادو کن و برگرد
خیالای من و سر درد
چه کاری میکنه با من
سکوت این شب نامرد
نظرات کاربران
0 نظر