یه وقتایی خسته میشی
از روزگار بی ثمر
یه روزایی دلت می خواد
پر بزنی بری سفر
گاهی هم صدات پر از درد و دله
گاهی هم چشات پر از اشک و گله
می خواد این چشم بباره از دل و جون
بزنه تا به ابد سر به جنون
کاش بشه قصه باشه
این سال سرد بی بهار
کاش بشه داد بزنم صدا کنم
آهای روزگار
من خسته ام بیهوده راهی آمدم
باورت اگر بشه منم یه ذره آدمم
حالا هم اینو میگم
که حرف من خلاصه شه
قصه دل واسه عاشق
یه مسیر تازه شه
اومدی و شعر من
با نفس تو ساز شد
تو قدمگاه چشات
قصه من آغاز شد
نظرات کاربران
0 نظر