داریوش رفیعی - شب به گلستان تنها منتظرت بودم

ﺷﺐ ﺑﻪ ﮔﻠﺴﺘﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم
ﺑﺎده ﻧﺎﻛﺎﻣﻰ در ﻫﺠﺮ ﺗﻮ ﭘﻴﻤﻮدم
ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم
آن ﺷﺐ ﺟﺎن ﻓﺮﺳﺎ ﻣﻦ ﺑﻰ ﺗﻮ ﻧﻴﺎﺳﻮدم
وه ﻛﻪ ﺷﺪم ﭘﻴﺮ از ﻏﻢ آن ﺷﺐ و ﻓﺮﺳﻮدم
ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم
ﺑﻮدم ﻫﻤﻪ ﺷﺐ دﻳﺪه ﺑﻪ ره ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺤﺮ ﮔﺎه
ﻧﺎﮔﻪ ﭼﻮ ﭘﺮی ﺧﻨﺪه زﻧﺎن آﻣﺪی از راه
ﻏﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮ آﻣﺪ زﻧﮓ ﻏﻢ دوران از دل ﺑﺰدودم
ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم
ﭘﻴﺶ ﮔﻞ ﻫﺎ ﺷﺎد و ﺷﻴﺪا ﻣﻰ ﺧﺮاﻣﻴﺪ آن ﻗﺎﻣﺖ ﻣﻮزوﻧﺖ
ﻓﺘﻨﻪ دوران دﻳﺪه ﺗﻮ از دل و ﺟﺎن ﻣﻦ ﺷﺪه ﻣﻔﺘﻮﻧﺖ
در آن ﻋﺸﻖ و ﺟﻨﻮن ﻣﻔﺘﻮن ﺗﻮ ﺑﻮدم
اﻛﻨﻮن از دل ﻣﻦ ﺑﺸﻨﻮ ﺗﻮ ﺳﺮودم
ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم
ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم
ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدم
نظرات کاربران
1 نظرآهنگ در هوای عشق که طراوت باران چون عطر شکوفه های زیبا چون نگاری پریایی حیران جیران حیرتانگیز رخساره گیسو کمند افتاده بر چشمههای چون آمده سنگ صاف بر موج آرام آرام چهره زیبای حوریان را رویایی پوشش عروسانه بخت سفیدی بپوشید تا خاطر خاطرنشان خاطرات افزون کند در بخشی چون نسیم شمالی عطر عنبرین شالیزارهای برنج دست نوازشگر چون برکت آسمان نسیم موسیقی روح نواز میشود زیستن در جستجوی بهترین روزگاران چون گل دریا خروشان ساحلی بر انتظار آرزوی ساحل چون غنچه گل رز سرخ شیدایی رویدن یاس شیدایت پیدا تا جشن ملک حوریان آنچه ندای حق شنیده وصل اصل وصال اوست حق همه سفید بختگان..عشق عاشقانه من مهراوه شریفینیا منم حریف تو علی شکری منقاری