فریدون آسرایی - خداحافظ طهران

میروم تنهایی تا نباشم شاید
مثل سایه با من درد تو می آید
چمدان و من و این حال مریض
میمرم و پشت سرم آب نریز
خستهام از همه کس از همه چیز
میمرم و پشت سرم آب نریز
عشق تو تا عمق روح و جانم رفته
درد تو تا مغز استخوانم رفته
میسوزم از درون ای تو جان عشقم
من دوستت دارم دوستت دارم ببار ای باران عشقم
چمدان و من و این حال مریض
میمرم و پشت سرم آب نریز
خستهام از همه کس از همه چیز
میمرم و پشت سرم آب نریز
چمدان و من و این حال مریض
میمرم و پشت سرم آب نریز
خستهام از همه کس از همه چیز
میمرم و پشت سرم آب نریز
نظرات کاربران
0 نظر