تاسیان از سامان لطفی
می دیل دلگیره از دست زمانه
بوشویی تو می خانه تاسیانه
از اون روزی کی تو باره د وستی
چقد دیلگیره بی تو باز ا خانه
ج داغه تو بیدین خوفتن نتانم
بعیده چنتا فصل زنده بمانم
می چوم گریانه می دیل پر ج غورصه
بیدین وارش بیگیفته آسمانم
٫٫٫ تی چومانه بیمیرم بو کشم هر شب تی جایه
ای بار کاش بیشنوم خوابه میانی تی صدایه
نفس نارم فرس بد جوری ا تنهایی سخته
می دستان سوسته ا سینه از ا ماتم بوسوخته ٫٫٫
ننی تو کی چی دردی داره دوری
خدا صبرم فاده تا کی صبوری
من اونقد چوم بدوختم آسمانه
شاید امشب بیدینم از تو نوری
شمه باران روزان بیرون ج خانه
خیابان بد گیره از تو بهانه
تی اسمه کوچه میان دوخاندم
شاید از تو بیگیرم من نشانه
٫٫٫ تی چومانه بیمیرم بو کشم هر شب تی جایه
ای بار کاش بیشنوم خوابه میانی تی صدایه
نفس نارم فرس بد جوری ا تنهایی سخته
می دستان سوسته ا سینه از ا ماتم بوسوخته ٫٫٫
نظرات کاربران
0 نظر