نعمتالله آغاسی با نام اصلی نعمتالله آزموده، شناختهشدهترین چهره‌ی موسیقی کوچه و بازار ایران است؛ صدایی که از لاله‌زار تهران شروع شد و به رادیو و تلویزیون ملی، سینما و حتی دربار رسید. ترانه‌هایش بعد از گذشت نیم قرن هنوز در مجلس‌ها و ماشین‌ها شنیده می‌شود.
او در ۲۹ تیر ۱۳۱۸ (۲۱ ژوئیه ۱۹۳۹) در جنوب ایران به دنیا آمد. پدرش اصفهانی و مادرش دزفولی بود. آغاسی از دو ازدواج هفت فرزند داشت و یکی از پسرانش، علیرضا، هم به خوانندگی روی آورد.
جوانی‌اش با ورزش گره خورده بود و پیش از آنکه موسیقی را جدی بگیرد، در باشگاه تاج اهواز فعالیت می‌کرد.
آغاسی کار حرفه‌ای‌اش را از سال ۱۳۴۰ آغاز کرد و روی صحنه‌ی لاله‌زار و تئاتر پارس به شهرت رسید. او نخستین خوانندهی لاله‌زاری بود که صدایش از رادیو و تلویزیون ملی ایران پخش شد؛ اتفاقی که در آن دوره برای این سبک موسیقی کم‌سابقه بود. حتی در دربار سلطنتی هم اجرا داشت.
موسیقی کوچه و بازار، موسیقی مردم عادی شهر بود؛ ترانه‌هایی با زبان ساده و روزمره، درباره‌ی عشق، فقر، رفاقت و زندگی کوچه. اوج این سبک در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ شمسی بود و آغاسی شناختهشدهترین نماینده‌اش. او در طول کارنامه‌اش در موسیقی سنتی، پاپ و مردمی هم کار کرد.
از معروفترین ترانههای او:
آغاسی در آمریکا هم اجراهای مشترکی داشت، از جمله با آندرانیک مددیان.
ورود او به سینما با پیشنهاد منوچهر نوذری بود. آغاسی در سالهای ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۶ در چند فیلم سینمایی بازی کرد؛ از جمله «جعفر و گلنار» و «ایوالله». درباره‌ی تعداد دقیق فیلم‌ها منابع اختلاف دارند و بین هشت تا ده فیلم ذکر شده است.
با انقلاب، فعالیت خواننده‌های کوچه و بازار متوقف شد و آغاسی هم سال‌ها از صحنه دور ماند. یک‌بار به مناسبت یک عید مذهبی اجازه‌ی اجرا گرفت، ولی استقبال بسیار زیاد مردم باعث شد اجرایش دوباره ممنوع شود.
دو سال پیش از مرگش، بالاخره اجازه یافت پس از دهه‌ها به تئاتر پارس لاله‌زار برگردد؛ بازگشتی که با چنان استقبالی روبه‌رو شد که خیابان‌های اطراف بسته شد.
نعمتالله آغاسی در ۱۴ آبان ۱۳۸۴ (۶ نوامبر ۲۰۰۵) و در ۶۶ سالگی، بر اثر سکته مغزی در خانهاش در کرج از دنیا رفت. پیکر او در گورستان امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
آغاسی امروز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین خواننده‌های پیش از انقلاب شناخته می‌شود. دلیل ماندگاری‌اش این است که ترانه‌هایش هیچ‌وقت ادای روشنفکری نکردند؛ به زبان همان مردمی حرف می‌زدند که در کوچه و بازار زندگی می‌کردند. همین باعث شده هنوز هم صدایش در مجلس‌های شاد و پلی‌لیست‌های نوستالژیک جای ثابتی داشته باشد و نسل‌های تازه با بازخوانی‌ها و ریمیکس‌هایش آشنا شوند.
نعمتالله آزموده؛ «آغاسی» نام هنری او بود.
۲۹ تیر ۱۳۱۸ در جنوب ایران.
سکته مغزی، در ۱۴ آبان ۱۳۸۴ در خانهاش در کرج و در ۶۶ سالگی.
«واویلا لیلی»، «لب کارون»، «امانه» و «سنگتراش» از شناختهشدهترین ترانههای او هستند.
موسیقی کوچه و بازار؛ او شناختهشدهترین خوانندهی این سبک در ایران است.
بله؛ بین سالهای ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۶ در چند فیلم از جمله «جعفر و گلنار» و «ایوالله» بازی کرد.
نظرات کاربران
0 نظر